El-Varithu

Ndër emrat e bukur të Allahut është edhe emri El-Varithu, Trashëguesi, I Përhershmi pas shkatërrimit të krijesave.

Emri El-Varith është përmendur tri herë në Kur’an në shumës, në ajetet:

وَإِنَّا لَنَحْنُ نُحْىِۦ وَنُمِيتُ وَنَحْنُ ٱلْوَٰرِثُونَ“Ne, vërtet jemi që japim jetë e vdekje dhe Ne jemi trashëguesit (e gjithçkaje)”. (Hixhr: 23)

وَزَكَرِيَّآ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُۥ رَبِّ لَا تَذَرْنِى فَرْدًا وَأَنتَ خَيْرُ ٱلْوَٰرِثِينَ“(Kujtoje) Zekerijan, kur iu lut Zotit të vet: “O Zoti im, mos më lër vetëm (pa fëmijë), e Ti je trashëgimtari më i mirë.” (Enbija: 89)

وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى ٱلَّذِينَ ٱسْتُضْعِفُوا فِى ٱلْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ ٱلْوَٰرِثِينَ“E Ne donim t'i lartësonim ata që u shtypën në tokë, t'i bënim prijës dhe trashëgimtarë.” (Kasas: 5)

Një herë ka ardhur në formën e foljes, në ajetin:

إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ ٱلْأَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَإِلَيْنَا يُرْجَعُونَ“Vërtet, jemi Ne që e trashëgojmë tokën dhe gjithçka gjendet në të dhe te Ne do të kthehen (të gjithë)”. (Merjem: 40)

Taberiu për ajetin kur’anor:وَإِنَّا لَنَحْنُ نُحْىِۦ وَنُمِيتُ وَنَحْنُ ٱلْوَٰرِثُونَ “Ne, vërtet jemi që japim jetë e vdekje dhe Ne jemi trashëguesit (e gjithçkaje)”. (Hixhr: 23), ka thënë: “Ne jemi ata që e trashëgojmë tokën dhe çfarë ka në të duke i bërë të vdesin të gjithë, që kur të vijë ajo kohë, nuk mbetet askush i gjallë pos Nesh”.

Ez-Zexhaxhij ka thënë: “Allahu xh.sh. është Trashëguesi i të gjitha krijesave sepse Ai mbetet pas tyre, ndërsa ato treten (vdesin), siç ka thënë Allahu xh.sh.:إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ ٱلْأَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَإِلَيْنَا يُرْجَعُونَ “Vërtet, jemi Ne që e trashëgojmë Tokën dhe gjithçka gjendet në të dhe te Ne do të kthehen (të gjithë)”. (Merjem: 40)

Nga frytet e besimit në këtë emër të Allahut xh.sh.

-Allahu i Madhëruar është i Përhershmi pas shkatërrimit të krijesave të Tij, Ai mbetet i vetëm, Ai është i Gjalli që nuk vdes asnjëherë, ndërsa njerëzit dhe xhinët vdesin.

-Do vijë një kohë kur të gjitha krijesat do të vdesin, nuk mbetet askush përveç madhërisë së Tij, subhanehu ve teala. Atëherë Allahu thotë:يَوْمَ هُم بَٰرِزُونَ لَا يَخْفَىٰ عَلَى ٱللَّهِ مِنْهُمْ شَىْءٌ لِّمَنِ ٱلْمُلْكُ ٱلْيَوْمَ لِلَّهِ ٱلْوَٰحِدِ ٱلْقَهَّارِ “Për ditën, kur ata do të paraqiten të zbuluar, kur asgjë e tyre nuk do të jetë e fshehtë për Allahun. Kujt i përket pushteti i asaj dite? Allahut, të Vetmit, Ngadhënjimtarit”! (Gafir: 16)

-Bindja se kjo dunja dhe çfarë ka në të nuk i mbetet askujt, siç thotë populli ‘askush nuk e merr me vete dunjanë’.

-Mosmashtrimi pas kësaj dunjaje dhe të mirave të saj sepse janë të përkohshme, shumë shpejt shkojnë ato apo shkon ti dhe mbeten ato.

-Përkushtimi dhe kujdesi që nëpërmjet të mirave të dunjasë, nëpërmjet kësaj pasurie që na ka dhënë Allahu xh.sh., të afrohemi tek Allahu xh.sh..

-Bindja se edhe kjo dunja, madje çfarëdo e mire e saj, sado e vogël apo e madhe qoftë ajo, nuk është nga njeriu por nga Allahu, Ai i jep kujt të dojë çfarë to dojë, Ai është pronari i vërtetë i çdo gjëje në këtë dunja.