Dhul-Xhelali vel Ikram

Ndër emrat e bukur të Allahut është edhe emri Dhul-Xhelali Vel Ikram, I Madhëruari dhe Bujari, Atij i takon madhështia, bujaria dhe nderi. I vetmi absolut, i përsosur në cilësitë e Tij.

Ky emër i bukur i Allahut është cekur dy herë në Kur’an, në ajetin:

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ
وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ“Çdo gjë që është në tokë, do të zhduket, e do të mbetet vetëm Fytyra e Zotit Tënd, që është i Madhëruar e Bujar”. (Er-Rrahman: 26-27)

Dhe në ajetin:تَبَٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ “I lartësuar qoftë emri i Zotit tënd të Madhëruar e Bujar”. (Er-Rrahman: 78).

Nga frytet e besimit në këtë emër të Allahut xh.sh.

-Allahu është i vetmi që meriton të madhërohet, të lartësohet, të zhvishet nga çdo e metë që ia mveshin jobesimtarët. Atij i përkasin emrat e bukur dhe cilësitë e përkryera.

-Vetëm Ai e meriton që robi ta madhërojë, tek Ai të shpresojë dhe nga Ai të frikësohet.

-Allahu xh.sh. është Ai që i nderon robërit e Tij, me bujarinë e fisnikërinë e Tij.

-Nderimi i Tij ndaj robërve të Tij është i përgjithshëm. Allahu me mirësitë e begatitë e Tij ka përfshirë çdo krijesë, kurse njeriun e ka veçuar me nder dhe respekt duke e veçuar nga të gjitha krijesat e Tij, siç ka thënë Allahu xh.sh.:وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِىٓ ءَادَمَ وَحَمَلْنَٰهُمْ فِى ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ وَرَزَقْنَٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَفَضَّلْنَٰهُمْ عَلَىٰ كَثِيرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًا “Në të vërtetë, Ne i kemi nderuar bijtë e Ademit: ua kemi bërë të mundur që të udhëtojnë në tokë dhe në det, u kemi dhënë ushqime të mira e të lejuara dhe i kemi ngritur lart mbi shumë prej atyre që kemi krijuar”. (Isra: 70)

Por është edhe i përveçëm, që është për robërit e Tij besimtarë, për evliatë e Tij sepse atë që Allahu e ka udhëzuar në Islam, e ka nderuar shumë, shumë më tepër sesa atë që nuk e ka udhëzuar. Nderimi dhe ikrami i Allahut ndaj besimtarëve dallon, dikë e nderon më shumë e dikë më pak, Pejgamberët i ka nderuar më së shumti, pastaj sidikinët, të sinqertët, e kështu me radhë.

-Mirësitë e Allahut (ikrami i Tij) ndaj robërve të Tij nuk përfundojnë, siç ka thënë Allahu xh.sh.:وَءَاتَىٰكُم مِّن كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَتَ ٱللَّهِ لَا تُحْصُوهَآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ “...Edhe nëse përpiqeni t’i numëroni dhuntitë e Allahut, nuk do të mund t’i numëroni dot…” (Ibrahim: 34)

-Modestia e thjeshtësia para Allahut të Madhëruar, sepse ai që e njeh Zotin e tij, lartmadhërinë e Tij, ai është modest para Tij. Kush e njeh bujarinë dhe fisnikërinë e Tij, ai është modest para Tij, subhanehu ve teala. 

Vlera e lutjes me këtë emër të bukur të Allahut xh.sh.

Transmetohet nga Rebiatu Bin Amiri r.a., se ka thënë: “E kam dëgjuar Pejgamberin, sal-lAllahu alejhi ve sel-lem, duke thënë:

“Bashkojani lutjes (duke thënë) ‘Ja Dhel-Xhelali vel Ikram’”, që nënkupton se është mirë, është më pranë pranimit lutja. Kur të lutemi, t’ia shtojmë lutjes këtë emër duke thënë ‘Ja Dhel-Xhelali vel Ikram’. Ne këtë e themi çdo ditë pas namazit farz, pas të japim selam, siç ka vepruar Pejgamberi, sal-lAllahu alejhi ve sel-lem, ku pasi ka dhënë selam, ka rënë në istigfar (ka thënë: estagfirullah) tri herë e pastaj ka thënë: 

“Zoti im, Ti je Paqedhënës (Es-Selam), nga Ti vjen paqja (Es-Selami), i lartësuar je Ti, që Ty të takon madhështia dhe bujaria ”.